Alles of Niets (Maleachi 1:6-14, 3:6-10)

Alles of Niets (Maleachi 1:6-14, 3:6-10)

In de interactie tussen mensen is er dus een zekere mate van respect en, je zou mogen verwachten dat met name Gods kinderen, veel respect tonen voor hun Schepper en Heer. Dat door hun woorden en vooral in hun daden dat respect (achting in relatie tot wie Hij is als persoon)tot uitdrukking komt.

God vraagt het volk Israel waar die hoogachting, de vrees, gebleven is.

Als Hij degene is die hen geschapen heeft; als Hij degene is die hen uit Egypte verlost heeft; als Hij degene is die hen telkens weer een nieuwe kans gaf als ze het weer eens verknald hadden; als Hij degene is die Israel "Mijn zoon" noemt; als Hij degene is die er alles aan doet om Zijn liefde en zorg op allerlei manieren te demonstreren, waar is dan de dank, de achting van die zoon?

Het volk is zich van geen kwaad bewust. "Wij zouden u minachten? Kom nou toch, dat is wel een beetje overdreven zeg. We houden ons zo goed en zo kwaad als dat kan aan de wetten en voorschriften. Minderwaardige offerspijze op uw altaar? Waar heeft U het over? U moet niet zo zeuren. We doen toch wat u vraagt? Wilt U ons er soms van beschuldigen dat we de offerdienst niet in ere houden? Wat denkt u dat we aan het doen zijn? Mens erger je nieten in de tempel of zo? Als U goed oplet en uw neus gebruikt zult u zien en ruiken dat we flink in de weer zijn om de voorgeschreven offers te brengen?

Wat zegt U? O, u wilt weten wat dat zieke dier daar doet? En u wilt ook graag opheldering over die paar kreupele schapen? Dat kan. Daar hebben we een perfecte verklaring voor. We hebben het volgende bedacht: Een gaaf schaap, een puntgaaf dier vertegenwoordigt een bepaalde econmische waarde die hoger ligt dan die van de wat zwakkere beestjes. En, aangezien ze toch geslacht worden snijdt het mes aan verschillende kanten:

Het dier is uit z'n lijden verlost en dat vindt U vast wel goed want U houdt er net van als dieren lijden hebben we van "Lekker Dier" gehoord.

De gave dieren brengen geld op in de verkoop en dat betekent dat we meer geld in de collecte kunnen doen en U weet dat het dak van de tempel vervangen moet worden want het is zo lek als een zeef.

We hebben na eeuwen Uw volk te zijn geweest geleerd dat het U niet om de gave te doen is, maar om het hart. U kunt het nalezen in Spreuken 23:26. En u weet hoe deze oplossing ons hart blij maakt.

Stel je voor, je beste vriend viert z'n verjaardag en je weet dat hij van Hugo Boss eau de toilette houdt. Maar, je hebt een goede relatie met je vriend; boezemvrienden, zou je kunnen zeggen. Dat betekent dat hij het wel zal begrijpen als je met een Hemageurtje aan komt zetten. Het gaat immers om het gebaar, en niet om het cedeautje. Is dat zo? Gaan goede vrienden zo met elkaar om? Ik dacht het niet. Bij een goede vriendschap telt kwaliteit, en de kwaliteit van de relatie uit zich in offers.

En zo getuigen de daden en het hart van het volk Israel van een grote minachting voor hun God. Weet je wat de beste oplossing zou zijn? De tent sluiten! In vers 10 zien we dat God op zoek is naar "iemand" die begrijpt wat er gaande is en de tempeldeuren sluit. Maar er is niemand. Iedereen doet mee met het feest waarbij God niet langer God is, maar de mens met z'n eigen redeneringen. Die halve offers zijn God een gruwel. Alle inspanningen ten spijt, het is vergeefse moeite. God luistert niet en wil de zogenaamde offers niet eens zien!

Gods naam wordt hier door de w.c. getrokken, met een tientonner aan flarden gereden.

God wil geen principe. God wil gehoorzaamheid zien. Zijn richtlijnen waren duidelijk:

Een gaaf eenjarig stuks kleinvee (Ex. 12:5)

Niets dat enig gebrek heeft, zult gij offeren, want het zou u geen welgevallen doen vinden.

Er was nog meer aan de hand. Er waren er die God een belofte hadden gedaan; een mannelijk dier uit de kudde. Toen het tijd was om te offeren kwamen ze echter aankakken met een ondeugdelijk dier (14). Het is een woord dat we veel tegenkomen in het OT. De aarde was verdorven (Gen 6:1), corrupt geworden! Het was goed, de bedoeling was zuiver, maar naarmate de tijd voortschrijdt, begint de belofte langzaam te roesten en verliest z'n kracht.

Spreuken laat ons zien wat de aanleiding tot corruptie is: overspel (6:32), Negatief gepraat (11:9), luiheid (18:11), met de ongelovigen meelopen (25:26), stelen (28:24).

Laten we eens naar ons eigen leven kijken en onszelf een paar vragen stellen.

Hoe komt mijn eer voor God tot uitdrukking? Op school, thuis naar ma, pa, broers en/of zussen? Hoe zit je hier vanmorgen? Wat is je offer? Wat doe je in de collecte? Eigenlijk maakt het niet uit wat je in de collecte doet. God is niet onder de indruk van grote bedragen.

Markus 12:42-44 En er kwam een arme weduwe, die er twee koperstukjes in wierp, dat is een duit. En Hij riep zijn discipelen en zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, deze arme weduwe heeft het meeste in de offerkist geworpen van allen, die er iets in geworpen hebben. Want allen hebben erin geworpen van hun overvloed, maar zij heeft van haar armoede erin geworpen, al wat zij had, haar ganse levensonderhoud.

Wat moet er gebeuren? Wat wil God nu eigenlijk?

Lees Maleachi 3:7b-10. Spreekt de Heer in je leven? Ervaar je God dagelijks? Is er die zegen in overvloed? De truc is niet dat het gaat om 10%, dat maakt de Here Jezus duidelijk aan de Farizeeën in Mat. 23:23 "Wee u, schriftgeleerden en Farizeeën, gij huichelaars, want gij geeft tienden van de munt, de dille en de komijn en gij hebt het gewichtigste van de wet verwaarloosd: het oordeel en de barmhartigheid en de trouw."

God is niet geïnteresseerd in jouw 10%.

Als God je vader is, zal er respect zijn. Als je iets begrijpt van de liefde die Jezus voor je heeft, begrijp je al gauw dat 10% van wat je hebt niets voorstelt.

Allemaal doen we God beloftes, maar als de tijd voortschrijdt, doen we langzaamaan water bij de wijn van onze beloftes. Prediker 5:3-4 "Als gij God een gelofte gedaan hebt, talm er dan niet mee die in te lossen, want Hij heeft geen welgevallen aan de dwazen; wat gij beloofd hebt, moet gij inlossen. Het is beter, dat gij niet belooft dan dat gij belooft en niet inlost."

Dat zoveel christenen zo weinig van God ervaren ligt niet aan Hem, maar aan de mens. Een jongedame vroeg me eens waar ze zo weinig van God ervoer. Ze woonde samen, deed alles wat God en gebod verbood en verwachtte dat, omdat ze zondags leuk meedeed, God die inzet wel zou belonen. Ook zong ze mee in een koortje, dus het was niet eerlijk van God dat Hij voor haar niet thuis was.

Onze oplossing: Romeinen 12:1-2. God neemt alleen maar genoegen met 100%. Doe het, vernieuw je verbond maar ga ervoor. Wees geen watje. Je hebt niets te verliezen.