onze droom

Heb je dat ook wel eens? Dat je zit te fantaseren over wat er zou kunnen gebeuren als we allemaal radicaal voor Jezus gaan? Je drukt zo’n droom vaak snel weg. Het gebeurt toch niet. Inderdaad, meestal niet. Misschien ook wel niet omdat we het niet geloven, het niet durven te verwachten. Dat is ook moeilijk.
Wij willen proberen steeds meer van God te verwachten. We hopen dat Hij ons gaat verbazen. Daarom drukken we deze keer onze droom niet weg. Nee, we drukken hem af. Hier staat’ie.

Je wordt langzaam wakker en rekt je nog eens lekker uit. Je loopt naar het raam en doet de gordijnen open. Wat een prachtige dag! De zon straalt je tegemoet vanaf een strakke, blauwe lucht. Je maakt een lekker ontbijtje voor jezelf en dan wordt het tijd om naar de kerk te gaan. Je pakt je bijbeltje en gaat de deur uit. Het is stil op straat en in de huizen. Voor je uit starend, slenter je richting kerk peinzend over al die mensen die nog in hun bed liggen. Al die mensen die het mooiste mislopen wat ze ooit kunnen krijgen.
Dan opeens hoor je achter je een stem die je naam roept. Je kijkt verbaast om….Hè het is een goede vriend van je, wat doet die nou zo vroeg buiten? Hmm, komt zeker net uit de kroeg, denk je nog. Je steekt je hand op en loopt weer door. Tot je verbazing komt hij naast je lopen. Je bent met stomheid geslagen als je hoort dat hij ook naar de kerk gaat, en als hij dan ook nog een getuigenis geeft waar het enthousiasme voor God vanaf knalt weet je helemaal niet meer hoe je het hebt. Wow, wat gaaf zeg, dat had je nooit verwacht!
Samen loop je richting kerk. Dan valt je opeens iets op, het is anders dan andere zondagen. Het is in alle huizen wel stil, maar overal brandt licht en zijn de gordijnen open. Ergens in de straat gaat een deur open. Je hoort een moeder tegen haar kinderen zeggen dat ze moeten opschieten anders is er zometeen geen plekje meer. Je kent die mensen wel, die gaan wel vaker op zondag een dagje uit. “Hmm, die gaan zeker naar een musical of zo,” zeg je nog tegen je vriend. “Nee joh,” zegt hij, “die gaan ook naar de kerk.” Voor de tweede keer die ochtend ben je met stomheid geslagen. Dan hoor je nog meer deuren open en dicht gaan. Je kijkt om je heen en ziet overal mensen uit hun huizen komen, bij iedereen straalt de blijdschap van hun gezicht af. Nee, er is geen twijfel mogelijk, deze mensen gaan allemaal naar de kerk. Hoe is het mogelijk. Hoe dichter we bij de kerk komen hoe breder de stroom mensen wordt. Lachend, dansend en zingend deint de menigte richting kerk.
Wat is dat…. in de verte hoor je.... ja dat lijken wel zingende mensen. Maar hoe kan je dat hier nou al horen! De kerk is zeker nog drie straten verder. Heel voorzichtig begint een hoopvolle gedachte in je te groeien. Zou het echt zo zijn.... Je durft het haast niet te geloven. De muziek en woorden zijn nu zo duidelijk dat je de woorden letterlijk kunt verstaan: ”..hoor Uw loflied overal. In de hemel en op aarde als Uw glorie komen zal…..” Wat een geluid, wat een volume. Je komt eindelijk bij de straat waar de kerk staat. Voor de derde keer die dag kun je geen woord uitbrengen. Honderden, nee wel duizenden mensen!! En iedereen zingt en danst voor Hem. Dit had je nooit durven dromen. Vol ontzag val je op je knieën en dank je God. Dan ren je zingend en dansend de menigte in, waar lofprijs en aanbidding opstijgen naar de troon van de Allerhoogste.

visie

Dat is nogal niet wat hè, die droom. Misschien vind je het wel erg overdreven of hoog gegrepen. Maar een droom is iets wat je graag zou willen zien gebeuren. Je hoopt dat je droom ook uitkomt. Het bijzondere aan deze droom is dat wij denken dat God hem ook graag ziet uitkomen. Daarom nemen we de vrijmoedigheid om ons er naar uit te strekken.
Wij kunnen deze droom natuurlijk niet laten uitkomen, dat kan God alleen. Maar wij willen wel beschikbaar zijn, meewerken.
We zien in Breukelen en in de plaatsen om ons heen een groeiend verlangen bij jongeren om God te leren kennen. God is al aan het werk! Wij blijven onze avonden organiseren en hopen en bidden dat God het zal zegenen en steeds meer mensen zal sturen.
Waar staan wij nou eigenlijk voor als Hands-Up team? Veel zit in onze naam verborgen. De naam Hands-Up hebben we natuurlijk niet zo maar gekozen. Door met je handen omhoog te staan neem je een lichaamshouding aan waarmee je iets kenbaar maakt. Jouw houding ten opzichte van God. Een houding die waarvan we zouden willen dat iedereen die aanneemt.
Want met je handen omhoog:
1. Strek je je naar God uit! Zoek Hem, Hij zal zich laten vinden!
2. Geef je je over aan Hem! Je handen omhoog houden is het teken van overgave. Eén van de moeilijkste dingen om te doen. Maak jouw wil ondergeschikt aan die van Hem. Doe wat Hij van je vraagt en God zal je rijkelijk zegenen.
3. Prijs je Hem. Hem komt de eer toe.
Deze drie dingen doe je thuis waarschijnlijk niet zo maar even op de rand van je bed. Daarom willen wij je regelmatig de gelegenheid geven om op een eigentijdse manier God te zoeken en zo te kunnen groeien in deze drie punten. Dat geldt natuurlijk ook voor onszelf, want groeien kan iedereen, een leven lang.